Ana Sayfa Arama Galeri Video Yazarlar
Üyelik
Üye Girişi
Kategoriler
Servisler
Nöbetçi Eczaneler Sayfası Nöbetçi Eczaneler Hava Durumu Namaz Vakitleri Gazeteler Puan Durumu
WhatsApp
Sosyal Medya
Uygulamamızı İndir

Vali Koç, Harşit Savunması Destanı Anmasına Davet Edildi

Orman Genel Müdür Yardımcısı ve Harşit Savunması Vakfı Yönetim Kurulu Başkanı Mustafa Özkaya ve beraberindeki heyet, Vali Mustafa Koç’u makamında ziyaret etti.

Orman Genel Müdür Yardımcısı ve Harşit Savunması Vakfı Yönetim Kurulu

Ziyarette Özkaya’ya, Giresun Orman Bölge Müdürü Ahmet Ulukan ile Memur-Sen İl Başkanı ve Harşit Savunması Vakfı Yönetim Kurulu Başkan Yardımcısı Muhammet Sarı eşlik etti.
Görüşmede, 12 Şubat tarihinde gerçekleştirilecek olan, Rusların ilerleyişinin durduruldu ve Karadeniz’in Çanakkalesi olarak anılan Harşit Zaferi’nin 108. Yıl Dönümü etkinliklerine davet edilerek, planlanan çalışmalar ve programın detayları anlatıldı.
HARŞİT SAVUNMASI ZAFERİHarşit Müdafaası (21 Ekim 1916-8 Kasım 1917) Kop Cephesi’nin düşmesi üzerine mevcut durum göz önüne alındığında, geri çekilip esaslı bir hat oluşturup savunma yapmaktan başka çare kalmamıştı. Bu nedenle Vehib Paşa kurmaylarına; “Erzincan-Kemah’tan Tirebolu sahile bir hat çizip ordumuzu bu hatta konuşlandıracağız, bu bizim kırmızı çizgimizdir.” dedi. 3. Ordu merkezini de Sivas-Suşehri’ne çekti.Ordusunu sık sık teftiş eden ve gerekli düzenlemeleri yapan Vehib Paşa, Harşit hattını bizzat gezip inceledikten sonra, bölgenin jeostratejik yapısından yararlanma yoluna gitti. Daha sonra ise Suşehri’nde kurmayları ile bir toplantı yaptı. İşte bu önemli toplantıda alınan isabetli kararlar, Harşit’i geçilmez yapacaktı. Öncelikle, birliklerimizin yetersiz olmasından dolayı kolordu sayısı ikiye düşürüldü. Buna göre 2. Kolordu, merkezi Alucra-Boyluca (Zun) köyünde olmak üzere Rus askerleri, harp sahasına intikal hâlinde Rus orduları kumandanı Yudenic ve subayları çareyi ormanları yakmakta aradılar 29 Ocak 1917’de Tirebolu’ya yoğun ablukayı sürdüren Ruslar, uçakları vasıtasıyla Tirebolu’yu bombalamış ve deniz nakliyatını önlemek için Giresun’daki 30 kadar takayı da etkisiz hâle getirmişlerdir.Ocak ayı içerisinde 37. Tümen’in yaptığı baskınlardan bunalan Rusların 123. Tümen’i, çareyi Harşit ormanlarını yakmakta arıyordu. Çünkü çevreyi çok iyi bilen yerli halk, sık ormanlardan yararlanarak Ruslara ağır kayıplar verdirmişti. Rusların, Kanyaş’ta yaktıkları ormanlara, hâlen “yanıkgeçe” denilmektedir. Fevzi Çakmak Paşa’nın emrinde, sahile kadar olan mıntıkayı koruyacaktı. Bu kolordunun altında, Harşit Muharebeleri dediğimizde akla ilk gelen 37. Kafkas Tümeni, Tirebolu-Kürtün arasını; 11. Kafkas Tümeni, Kürtün ve yaylaları; 5. Tümen ise Alucra hattını koruyacaktı. Rusların, ağırlığı sahil yönüne vermeleri üzerine Vehib Paşa, 3. Ordu içindeki Karadenizli askerleri ve rütbeli komutanları, yöreye alışık olduklarından sahil kısmında görevlendirdi. Ayrıca yöre halkını, Teşkilât-ı Mahsûsa bünyesine alarak onların yöre hakkındaki bilgilerinden ve yeteneklerinden yararlanmayı planladı. Yapılan bu planlamalar neticesinde, 3. Ordu’ya bağlı 3 Tümen ve 36 bin askerden oluşan 2. Kolordu birlikleri ile gönüllü milis kuvvetleri Alucra’dan sahile kadar olan bölgede, bu şanlı destanı yazdılar.SONUÇLARRuslar, Harşit Müdafaası’nı kıramayınca, çekilerek ateşkes ilân ettiler.15 Aralık 1917’de Erzincan Mütarekesi’ni imzaladılar. İşgal ettikleri topraklardan çekildiler.3 Mart 1918’de Osmanlı ile Brest-Litovsk Barış Antlaşması imzalandı.Kaynak: www.harsit.org.tr
Kaynak: Giresun Valiliği